نجارلغتنامه دهخدانجار. [ ن َ ] (اِ) گلگونه و غازه باشد که زنان بر روی مالند. (برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گلگونه باشد که زنان بر روی مالند. (جهانگیری ) (فرهنگ نظام ).
نجارلغتنامه دهخدانجار. [ ن َج ْ جا ] (اِخ ) حسین بن محمدبن عبداﷲ حسین بن عبداﷲ یا محمدبن حسین نجار، مکنی به ابوالحسن یا ابوعبداﷲ. مؤسس فرقه ٔنجاریة است و در حوالی سنه ٔ 230 هَ
نَجّارگویش خلخالاَسکِستانی: najjâr دِروی: najjâr شالی: najjâr کَجَلی: nâjjâr کَرنَقی: najjâr کَرینی: najjâr کُلوری: najjâr گیلَوانی: najjâr لِردی: najjâr
نَجّارگویش کرمانشاهکلهری: ču: tâš گورانی: ču: tâš سنجابی: ču: tâš کولیایی: ču: tâš زنگنهای: ču: tâš جلالوندی: ču: tâš زولهای: ču: tâš کاکاوندی: ču: tâš هوزمانوندی: ču: tâš
نجار شروانلغتنامه دهخدانجار شروان . [ ن َج ْ جا رِ ش َرْ ] (اِخ ) کنایه از امام خاقانی شاعر معروف است ، چرا که پدر او پیشه ٔ نجاری داشت . (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ). رجوع به خاقا