نبجلغتنامه دهخدانبج . [ ن َ ] (ع اِ) گیاه بردی که بدان درزهای کشتی گیرند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (معجم متن اللغة). البردی یجعل بین لوحین من الواح السفینة. (اق
نبجلغتنامه دهخدانبج . [ن ُ ب ُ ] (ع اِ) جوال های سیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). الغرائر السود. (اقرب الموارد).
نبجانلغتنامه دهخدانبجان . [ ن َ ب َ ] (ع اِ) وعده ٔ بد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). وعید. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (المنجد). ج ، نِباج .
نبجةلغتنامه دهخدانبجة. [ ن َ ب َ ج َ ] (ع اِ) پشته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اَکَمة. (اقرب الموارد) (المنجد). ج ، نباج .
نبجانلغتنامه دهخدانبجان . [ ن َ ب َ ] (ع اِ) وعده ٔ بد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). وعید. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (المنجد). ج ، نِباج .
نبجةلغتنامه دهخدانبجة. [ ن َ ب َ ج َ ] (ع اِ) پشته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اَکَمة. (اقرب الموارد) (المنجد). ج ، نباج .
نباجلغتنامه دهخدانباج . [ ن َ ] (ع اِ) پشته ها. (آنندراج ). آکام عالیه . (اقرب الموارد) (المنجد). ج ِ نبجة. (از منتهی الارب ). رجوع به نبجة شود. || نُبُج . جوال های سیاه . (از م
سپوختنفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. چیزی را به زور و فشار در چیز دیگر فرو کردن؛ سپوزیدن؛ فروکردن؛ خلانیدن: ◻︎ تخم محنت بپاش در گلشان / خنجر کین سپوز در دلشان (ابوالعباس نِبجتی: شاعران بیدیوان: