نامه سیاهلغتنامه دهخدانامه سیاه . [ م َ / م ِ] (ص مرکب ) کسی که نامه ٔ اعمال وی سیاه و تیره باشد. (ناظم الاطباء). گنهکار. بدکار. بدعمل : نی چو حاکم اوست گرد او مگردتا شوی نامه سیاه و
نامه سیاهیلغتنامه دهخدانامه سیاهی . [ م َ / م ِ ] (حامص مرکب )نامه سیاه بودن . گنهکاری . تبهکاری . اثیم و گنهکار وبدعمل بودن . صفت نامه سیاه . رجوع به نامه سیاه شود.
سیاه نامهلغتنامه دهخداسیاه نامه . [ م َ / م ِ ] (ص مرکب ) کنایه از عاصی . گنهکار.فاسق . بدکاره . ظالم . (از برهان ). عاصی . گناهکار. فاسق . فاجر. ظالم . بدکاره . (ناظم الاطباء) : سیا
سیاه نامهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگناهکار؛ عاصی؛ بدکار؛ فاسق؛ فاجر: ◻︎ سیهنامه چندان تنعم براند / که در نامه جای نبشتن نماند (سعدی۱: ۱۱۷).
نأمةلغتنامه دهخدانأمة. [ ن َءْ م َ ] (ع اِ) سرود یا آواز. (منتهی الارب ) نغمه . صوت . (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (المنجد). || اسکت اﷲ نأمته ؛ بمیراند او را. (منتهی الارب
نامه سیاهیلغتنامه دهخدانامه سیاهی . [ م َ / م ِ ] (حامص مرکب )نامه سیاه بودن . گنهکاری . تبهکاری . اثیم و گنهکار وبدعمل بودن . صفت نامه سیاه . رجوع به نامه سیاه شود.
دیوان سیاهلغتنامه دهخدادیوان سیاه . [ دی ] (ص مرکب ) آنکه دفتر حسابش سیاه است . کسی که نامه ٔ عملش سیاه است . عاصی . گناهکار. نامه سیاه .
نامه سفیدلغتنامه دهخدانامه سفید. [ م َ / م ِ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) صالح . نیک افعال . (آنندراج ). مقابل نامه سیاه .