ناصرعلیلغتنامه دهخداناصرعلی . [ ص ِ ع َ ] (اِخ ) ناصرعلی سرهندی بن رجب علی پنجابی ، متخلص به علی . متوفی در 1108 هَ . ق . از پارسی گویان هند است و به نقل مؤلف خزانه ٔ عامره «بسیار
نادرعلیلغتنامه دهخدانادرعلی . [ دِ ع َ ] (اِخ ) نادر علی الحسنی فرزند میرزامحمد کاظم مشهور به میرزا آقای نقاش از کاتبان و خوشنویسان قرن سیزدهم است . نسخه ای از «خلاصةالافکار» بخط ا
علی سهرندیلغتنامه دهخداعلی سهرندی . [ ع َ ی ِ س َ رَ ] (اِخ ) ابن ناصرعلی سهرندی (یا سرهندی ) مشهور به عظیم . رجوع به علی عظیم شود.
شاکر هندیلغتنامه دهخداشاکر هندی . [ ک ِ رِهَِ ] (اِخ ) عبدالرحمن فرزند حاج محمد روشن خان بن محمد نوازخان از شاگردان سید ناصرعلی نصیر، او راست : گلستان مسرت به زبان فارسی که آن را در
کافرمژهلغتنامه دهخداکافرمژه . [ ف ِ / ف َ م ُ ژَ / ژِ] (ص مرکب ) مجازاً سیاه چشم . سیاه مژگان : چه ستم کرد علی نرگس کافرمژه ای که بجز ناله ٔ بت در دل ناقوس نبود.میانی ناصرعلی (از آ
صدف زانولغتنامه دهخداصدف زانو. [ ص َ دَ ف ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کاسه ٔ زانو : بسکه غواصی دریای تفکر کردم سر نهان شد چو گهر در صدف زانوها.ناصرعلی (از آنندراج ).
غلاف نشینلغتنامه دهخداغلاف نشین . [ غ ُ / غ ِ / غ َ ن ِ ] (نف مرکب ) آنچه در غلاف باشد. آنچه پوشیده باشد : بی نور شد چراغ دل از ظلمت وجوداین خنجر غلاف نشین زرق رنگ بود.ناصرعلی (از به