نازلةلغتنامه دهخدانازلة. [ زِ ل َ] (ع اِ) سختی زمانه . بلای سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مصیبت شدیدی که بر مردم فرود آید. (اقرب الموارد). سختی و حوادث زمانه . (غیاث اللغات )
نعظلةلغتنامه دهخدانعظلة. [ ن َ ظَ ل َ ] (ع مص ) آهسته دویدن . || به چپ و راست خمیدن و خمیدن در رفتن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة).
نائلهلغتنامه دهخدانائله . [ ءِ ل َ ] (اِخ ) دختر فرافصه [ف َ ] از بزرگان قبیله ٔ کلبیه و نصرانی مذهب بود. به دین اسلام و همسری عثمان درآمد و تا پایان عمر به شوهر خود وفادار ماند.
نأملةلغتنامه دهخدانأملة. [ ن َءْ م َ ل َ ] (ع مص ) رفتارِ بندی و رفتن آن . (منتهی الارب ) . رفتن مردی که مقید و دربند است یا رفتن به شیوه ٔ کسی که دربند است : نأمل المقید نأمل
کاتب وحیلغتنامه دهخداکاتب وحی . [ ت ِ ب ِ وَح ْی ْ ] (اِخ ) هر یک از نویسندگان رسول (ص ) که آیات قرآنی نازله ٔ به رسول را می نوشتند. در تجارب السلف نام این نویسندگان چنین آمده : رسو
ملمةلغتنامه دهخداملمة. [ م ُ ل ِ م م َ ] (ع اِ) حادثه . نازله . ج ، ملمات . (مهذب الاسماء). سختی و بلا. ج ، ملمات . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بلا و مصیبتی شدید ا
نوازللغتنامه دهخدانوازل . [ ن َ زِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ نازلة. رجوع به نازلة شود : به سبب نوازل محن و عوارض فتن و عوایق ایام ... تیر تمنایشان به هدف مراد نمی رسید. (ترجمه ٔ تاریخ یمی