نارنجلغتنامه دهخدانارنج . [ رَ / رِ ] (اِ) بفتح «ر» (و در لهجه ٔ مرکزی به کسر). کردی ، نارنج ، نارنگ . گیلکی ، نارنج . نارنج معرب «نارنگ » است . اصل این لغت هندی است ولی از راه ز
نارنجگویش خلخالاَسکِستانی: nârənj دِروی: nârənj شالی: nârənj کَجَلی: nârenj کَرنَقی: nârənj کَرینی: nârənj کُلوری: nârənj گیلَوانی: nârənj لِردی: nârənj
نارنجگویش کرمانشاهکلهری: nârenǰ گورانی: nârenǰ سنجابی: nârenǰ کولیایی: nârenǰ زنگنهای: nârenǰ جلالوندی: nârenǰ زولهای: nârenǰ کاکاوندی: nârenǰ هوزمانوندی: nârenǰ
نارنج زرینلغتنامه دهخدانارنج زرین . [ رَ / رِ ج ِ زَرْ ری ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است . (آنندراج ).
نارنج بونلغتنامه دهخدانارنج بون . [ رَ / رِ ] (اِخ ) نام یکی از رودخانه های مازندران است . رجوع به مازندران و استرآباد ص 23 شود.
نارنج افشارلغتنامه دهخدانارنج افشار. [ رَ / رِ اَ ] (اِ مرکب ) ابزاری که بدان آب نارنج گیرند. وسیله ٔ فشردن و آب گرفتن نارنج . آب میوه گیری . آب لیموگیری . آب نارنج گیری .
نارنج بنلغتنامه دهخدانارنج بن .[ رِ ب ُ ] (اِخ ) از دهات دهستان حومه ٔ بخش رامسر شهرستان شهسوار و در یکهزار و پانصد گزی شمال غربی رامسر کنار جاده ٔ شوسه ٔ رامسر به رودسر در دشت معتد
نارنج زرینلغتنامه دهخدانارنج زرین . [ رَ / رِ ج ِ زَرْ ری ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است . (آنندراج ).
نارنج بونلغتنامه دهخدانارنج بون . [ رَ / رِ ] (اِخ ) نام یکی از رودخانه های مازندران است . رجوع به مازندران و استرآباد ص 23 شود.
نارنج افشارلغتنامه دهخدانارنج افشار. [ رَ / رِ اَ ] (اِ مرکب ) ابزاری که بدان آب نارنج گیرند. وسیله ٔ فشردن و آب گرفتن نارنج . آب میوه گیری . آب لیموگیری . آب نارنج گیری .
نارنج بنلغتنامه دهخدانارنج بن .[ رِ ب ُ ] (اِخ ) از دهات دهستان حومه ٔ بخش رامسر شهرستان شهسوار و در یکهزار و پانصد گزی شمال غربی رامسر کنار جاده ٔ شوسه ٔ رامسر به رودسر در دشت معتد