میخیسدگویش خلخالاَسکِستانی: daxsi دِروی: da.xəs.i شالی: daxsi کَجَلی: mi.si کَرنَقی: dəxsə کَرینی: dəxərsə کُلوری: daxəsə گیلَوانی: dasini لِردی: daxərsə
میخیسدگویش کرمانشاهکلهری: fɪsyae:d گورانی: fɪsyae:d سنجابی: fɪsyae:d کولیایی: afɪsyae:d زنگنهای: fɪsyae:d جلالوندی: mafɪse: زولهای: mafɪse: کاکاوندی: mafɪse: هوزمانوندی: mafɪse:
میخیساندگویش خلخالاَسکِستانی: daxsânə دِروی: da.xəs.ân.ə شالی: daxəsânə کَجَلی: mi.sân.e/iya کَرنَقی: dexsâmənə کَرینی: dəxərsâmənə کُلوری: da.xəsânə گیلَوانی: dasunə لِردی: daxə
میخیساندگویش کرمانشاهکلهری: fɪsene:d گورانی: fɪsene:d سنجابی: fɪsene:d کولیایی: afɪsene:d زنگنهای: fɪsene:d جلالوندی: mafɪsene: زولهای: mafɪsene: کاکاوندی: mafɪsene: هوزمانوندی: m
میخیسدگویش اصفهانی تکیه ای: axise طاری: axisa طامه ای: xise طرقی: axisa کشه ای: xis axera نطنزی: xis-e xora
کاسه لیسفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده١. آن که تهماندۀ غذا را در کاسه میلیسد: ◻︎ حسد چه میبری ای کاسهلیس بر بسحاق / برنج زرد و عسل روزی خداداد است (بسحاق اطعمه: ۱۰۳).۲. [مجاز] گرسنه.۳. [مجاز] پر
نغمهفرهنگ نامها(تلفظ: naqme) (عربی) (در موسیقی) آهنگ یا ملودی ؛ آواز ، تصنیف یا صوت موسیقیایی که از آلات موسیقی بر میخیزد ؛ (در موسیقی ایرانی) گوشهای در دستگاه شور و آواز بی
پیله ورفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. دورهگرد و خردهفروش که نخ، سوزن، مهره، و مانند آن میفروشد؛ سوداگر: ◻︎ چو در بسته باشد چه داند کسی / که جوهرفروش است یا پیلهور (سعدی: ۵۳).۲. [قدیمی] ابریشم
ری راواژهنامه آزاددر افسانه های کهن ایرانی ری را به زنی گفته میشود که سرسبزی را به جنگل های مازندران میدهد, در گویش مازندرانی به معنی آگاه باش و هوشیار باش, نیز معنی میشود زن هوش