میههلغتنامه دهخدامیهه . [ هََ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان تنگ گزی بخش اردل شهرستان شهرکرد واقع در 65هزارگزی شمال اردل با 161 تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ
میهةلغتنامه دهخدامیهة. [ م َی ْ ی ِ هََ ] (ع ص )میه . پر از آب مانند کشتی و چاه و جز آن . (ناظم الاطباء): رکیة میهة؛ چاه بسیارآب . و رجوع به میه شود.
میهةلغتنامه دهخدامیهة. [ م َی ْ ی ِ هََ ] (ع ص )میه . پر از آب مانند کشتی و چاه و جز آن . (ناظم الاطباء): رکیة میهة؛ چاه بسیارآب . و رجوع به میه شود.
ماهةلغتنامه دهخداماهة. [ هََ ] (ع مص ) آب برآمدن از چاه و بسیار آب گردیدن . مَوه ْ . مَیه ْ . مَیهَة. (از منتهی الارب ). بسیارآب گردیدن چاه . (از اقرب الموارد). || آب درآمدن در
میهلغتنامه دهخدامیه . [ م َی ْه ْ ] (ع مص ) زراندود کردن شمشیر و جز آن را. (از منتهی الارب از ماده ٔ م ی هَ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). موه . (المصادر زوزنی ). || موه .