میدوزدگویش اصفهانی تکیه ای: vadarze طاری: vâɂadarza طامه ای: veɂedarze طرقی: vâɂadarza کشه ای: vâɂadarza نطنزی: vâɂadarza
میدوزدگویش خلخالاَسکِستانی: dujə دِروی: duj.ə شالی: dujə کَجَلی: mu.duj.e/iya کَرنَقی: dujə/a کَرینی: dijə کُلوری: dujə گیلَوانی: dujə لِردی: duj.ə
میدوزدگویش کرمانشاهکلهری: dürene:d گورانی: dürene:d سنجابی: dürene:d کولیایی: adürene:d زنگنهای: dürene:d جلالوندی: madürne: زولهای: madürne: کاکاوندی: madürne: هوزمانوندی: madü
میدزددگویش اصفهانی تکیه ای: adozze طاری: adozza طامه ای: dozze طرقی: adozza کشه ای: adozza نطنزی: dozza
مشکدوزلغتنامه دهخدامشکدوز. [ م َ] (نف مرکب ) کسی که خیک و مشک میدوزد. (ناظم الاطباء). خراز. (یادداشت مؤلف ). دوزنده ٔ خیک : دلدار مشکدوز کز او پاره شد جگرچون گفتمش که دوز، دلم سا
چابک سخنلغتنامه دهخداچابک سخن . [ ب ُ س ُ خ َ ] (ص مرکب ) سخنور. ناطق .کسی که در سخن مضامین نیکو تواند آورد : به آن چابک سخن دشت بیاض شعر ارزانی که صد مضمون بهم از یک خدنگ خامه میدو
مختصفلغتنامه دهخدامختصف . [ م ُ ت َ ص ِ ] (ع ص ) کسی که بر هم نهد و چسباند برگها را، یگان یگان بر بدن تا عورت به نظر نیاید. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) آنکه بر