میدانداریلغتنامه دهخدامیدانداری . [ م َ /م ِ ] (حامص مرکب ) صفت و حالت میداندار. میداندار بودن : چرخچیان (از دو طرف ) به میدان داری مشغول و صدای توپ و تفنگ عرصه ٔ میدان را فروگرفته .
میدانداغیلغتنامه دهخدامیدانداغی . [ م ِ ] (اِخ ) نام کوهی است ، واقع در حدود شرقی شهرستان میانه در دهستان گرم و مغرب شهرستان خلخال . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).
میانداریلغتنامه دهخدامیانداری . (حامص مرکب ) وساطت . میانجیگری . وساطت و توسط و شفاعت . (ناظم الاطباء) : پیش ازین رسم میانداری نمی آید ز من در دکان خود فروشی چند دلالی کنم . محسن تا
میداندارلغتنامه دهخدامیداندار. [ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) میدان دارنده .آنکه استیلا بر میدان دارد. کنایه از سوار و مرد جنگ آزموده و دلیر که یکه تاز میدان باشد. || در زورخانه ، پهلوان
حصار میدانداغیلغتنامه دهخداحصار میدانداغی . [ ح ِ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گرم بخش ترک شهرستان میانه . واقع در هیجده هزارگزی شمال خاوری بخش و 23هزارگزی شوسه ٔ خلخال به میانه . ناحیه
خیل تاختنلغتنامه دهخداخیل تاختن . [ خ َ / خ ِ ت َ ] (مص مرکب ) اسب تاختن . میدانداری کردن : من از فراق تو بیچاره سیل می بارم مثال ابر بهاری تو خیل می تازی .سعدی .
چرخچیلغتنامه دهخداچرخچی . [ چ َ ] (ص مرکب ) در عالم آرای سکندربیک ، فوج هراول را گویند. (آنندراج ). فوج هراول . (غیاث ). در عصر سلطنت صفویه لشکر پیشرو را میگفتند، شاید بهمان مناس
میدانلغتنامه دهخدامیدان . [ م َ / می ] (ع اِ) عیش فراخ خوش . || صفحه ٔ زمین بی عمارت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). میدان به کسر میم است آله باشد از دون به معنی لاغر ساختن ؛ چو
میدانداغیلغتنامه دهخدامیدانداغی . [ م ِ ] (اِخ ) نام کوهی است ، واقع در حدود شرقی شهرستان میانه در دهستان گرم و مغرب شهرستان خلخال . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).