مکیفلغتنامه دهخدامکیف . [ م ُ ک َی ْ ی َ ] (ع ص ) دارای کیفیت . (ناظم الاطباء). کیفیت داده . کیفیت یافته : مکیف به فلان کیفیت . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : چیزهای زمین از ج
مکیفلغتنامه دهخدامکیف .[ م ُ ک َی ْ ی ِ ] (ص ) ظاهراً نعت فاعلی منحوت از کیف متداول در فارسی به معنی سکر و نشاءة و مستی . که کیف بخشد. کیف دهنده . دارویی که مستی یا سستی خوش آرد
مکیففرهنگ انتشارات معین(مُ کَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) آنچه کیفیت و حالتی پدید بیآورد، لذت بخش ؛ کیف آور.
مکیفةلغتنامه دهخدامکیفة. [ م ُ ک َی ْ ی َ ف َ ] (ع ص ) تأنیث مکیف . ج ، مکیفات . رجوع به مکیف و مکیفات شود.
مکیفةلغتنامه دهخدامکیفة. [ م ُ ک َی ْ ی ِ ف َ ] (ع ص ) تأنیث مکیف . ج ، مکیفات . رجوع به مکیف و مکیفات شود.
مکیفاتلغتنامه دهخدامکیفات . [ م ُ ک َی ْ ی َ ] (ع اِ) ج ِ مکیفة، مؤنث مُکَیّف : اعنی نفس سخن به توکیل الهی بر تجسس از آنچ بیند و شنود از مکیفات کآن چون است و از مقولات که معنی آن
مکیفاتلغتنامه دهخدامکیفات . [ م ُ ک َی ْ ی ِ ] (ص ، اِ) مأخوذ از تازی ، هر چیز که کیف و نشاءة دهد و مستی و خوش حالتی آورد. (از ناظم الاطباء). ج ِ مکیفة، مؤنث مکیف . رجوع به مکیف
مکیفةلغتنامه دهخدامکیفة. [ م ُ ک َی ْ ی َ ف َ ] (ع ص ) تأنیث مکیف . ج ، مکیفات . رجوع به مکیف و مکیفات شود.
مکیفةلغتنامه دهخدامکیفة. [ م ُ ک َی ْ ی ِ ف َ ] (ع ص ) تأنیث مکیف . ج ، مکیفات . رجوع به مکیف و مکیفات شود.
مکیفاتلغتنامه دهخدامکیفات . [ م ُ ک َی ْ ی َ ] (ع اِ) ج ِ مکیفة، مؤنث مُکَیّف : اعنی نفس سخن به توکیل الهی بر تجسس از آنچ بیند و شنود از مکیفات کآن چون است و از مقولات که معنی آن
مکیفاتلغتنامه دهخدامکیفات . [ م ُ ک َی ْ ی ِ ] (ص ، اِ) مأخوذ از تازی ، هر چیز که کیف و نشاءة دهد و مستی و خوش حالتی آورد. (از ناظم الاطباء). ج ِ مکیفة، مؤنث مکیف . رجوع به مکیف
انفیهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگردی قهوهایرنگ و مکیف و عطسهآور که باعث تحریک غشای بینی میشود و جریان اشک را زیاد میکند.