مکسلغتنامه دهخدامکس . [ م َ ](ع اِ) باج و عشر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). باج و خراجی که راه داران می گیرند. ج ، مکوس . (ناظم الاطباء). باج . (از اقرب الموارد). مالی که از تجار
مکسلغتنامه دهخدامکس . [ م َ ک ِ ] (اِ) به معنی باج و دستوری و راهداری و امثال آن باشد و آن را مکیس هم می گویند. (برهان ). رسوم و دستوری و باج و راهداری و مانند آن . (ناظم الاطب
مکسلغتنامه دهخدامکس . [ م ُ ](اِخ ) موضعی است در ارمنستان از ناحیت بسفرجان به نزدیک قالیقلا. (ازمعجم البلدان ). قصبه ای است در ولایت وان ، ناحیتی است کوهستانی . (از قاموس الاعل
مکثلغتنامه دهخدامکث . [ م َ ] (ع اِمص ) درنگ و انتظار. (ناظم الاطباء). ایست . تربص . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : وز غلو خلق و مکث و طمطراق تافت بر آن مار خورشید عراق . مولوی
مکسرهلغتنامه دهخدامکسره . [ م ُ ک َس ْ س َ رَ ] (ع ص ) تأنیت مکسر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به مکسر شود. || ذراع مکسره ؛ ذراعی در ذراعی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مکسعلغتنامه دهخدامکسع. [ م ُ ک َس ْ س َ ] (ع ص ) مرد بی زن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجل مکسع؛ مرد بی زن . (ناظم الاطباء). مردی که ازدواج نکرده باشد. (از اقرب الموارد).
مکسبةلغتنامه دهخدامکسبة. [ م َ س ِ ب َ ] (ع اِ) مکسب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کسب . اکتساب . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مکسب (معنی دوم ) شود.