مچللغتنامه دهخدامچل . [ م َ چ َ ] (ص ) آدمی که مورد تمسخر عده ای قرار می گیرد. کسی که او را دست می اندازند. آدمی که بر اثر شوخی دیگران اوقاتش تلخ شده و از کوره دررفته است : این
مِچَلْگویش گنابادی در گویش گنابادی یعنی فریب دادن ، فریب خوردن ، کلک زدن ، خر کردن ، سرکار گذاشتن ، سرکاری
مچل کردنلغتنامه دهخدامچل کردن . [ م َ چ َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کسی را دست انداختن و او را مورد تمسخر قرار دادن (خواه او مطلب را جدی پندارد و بریش بگیرد، یا شوخی طرف را درک کند و اوقا
مچلی پتنلغتنامه دهخدامچلی پتن . [ م َ پ َ ت َ ] (اِخ ) نام بندری از هندوستان . (آنندراج ) : ز پوشیدن آن نگار ختن شده پرنیان چیت مچلی پتن .ملاطغرا (از آنندراج ).