مچلغتنامه دهخدامچ . [ م ُ ] (اِ) بندگاه ساق پا و ساق دست . آن مفصل که کف دست را از ساعد و کف پا را ازساق جدا می کند. آن قسمت از بدن که کف دست را به ساعد و کف پا را به ساق پیون
مُچگویش خلخالاَسکِستانی: čək دِروی: dasə gardan شالی: dasə gardan کَجَلی: bilak کَرنَقی: bâlə gardan کَرینی: bâlə gardan کُلوری: (dasə) bilangâ گیلَوانی: bâla gardan لِردی: