مزلفلغتنامه دهخدامزلف . [ م ُ زَل ْ ل َ ] (ص ) نعت مفعولی منحوت از زُلف فارسی به سیاق عربی . دارای زلف . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). معشوق صاحب زلف و نوخط و این تصرف فارسی زبان
مزلفلغتنامه دهخدامزلف . [ م ُ زَل ْ ل َ ] (ص ) نعت مفعولی منحوت از زُلف فارسی به سیاق عربی . دارای زلف . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). معشوق صاحب زلف و نوخط و این تصرف فارسی زبان
مزالفلغتنامه دهخدامزالف . [ م َ ل ِ ] (ع اِ) ج ِ مزلف . || ج ِ مَزلفه . (ناظم الاطباء). هر ده که میان دشت و زمین کشت باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). هر ده میان راه که واقع میان