موچینلغتنامه دهخداموچین . (نف مرکب ) چیننده ٔ مو. || (اِ مرکب ) موچینه . موچنه . (یادداشت مؤلف ). رجوع به موچینه شود.
موچینهلغتنامه دهخداموچینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) منقاش . (برهان ).آلتی است آهنی که بدان مو از بدن می چینند. (از غیاث ) (از آنندراج ). منقاش و ابزاری آهنی که بدان مو می کنند. (
مؤجینلغتنامه دهخدامؤجین . [ م ُءْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهار بلوک بخش سیمینه رود شهرستان همدان واقع در 12 هزارگزی باختر همدان با 447 تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو
موچینهلغتنامه دهخداموچینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) منقاش . (برهان ).آلتی است آهنی که بدان مو از بدن می چینند. (از غیاث ) (از آنندراج ). منقاش و ابزاری آهنی که بدان مو می کنند. (