مؤنلغتنامه دهخدامؤن . [ م ُ ءَ ] (ع اِ) مُوَن . ج ِ مؤنة. (ناظم الاطباء) (یادداشت مؤلف ). ج ِ مؤنت و مؤنة، به معنی بار و گرانی نفقه ٔ عیال و قوت روزانه . (از یادداشت مؤلف
مونلغتنامه دهخدامون . (اِخ ) دهی است از دهستان بالا لاریجان بخش لاریجان شهرستان آمل ، واقع در 4هزارگزی شمال خاوری رینه با 105 تن جمعیت . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از
مونلغتنامه دهخدامون . (ضمیر) کلمه ٔ اشاره به معنی ما چنانکه در شعر بر مون می گویند به معنی بر ما. (ناظم الاطباء). بدین ضبط، تداول عامه است و اصل آن «مان » ضمیرمتصل اضافی و مفعو
مونلغتنامه دهخدامون . [ م َ ] (ع مص ) قیام ورزیدن بر نفقه و کفالت عیال و برداشتن بار ایشان را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). مؤنت . بار کسی کشیدن . (یادداشت