ابوالسعاداتلغتنامه دهخداابوالسعادات . [ اَ بُس ْ س َ ](اِخ ) عبداﷲبن اسعد تمیمی یافعی مکّی ملقب به عفیف الدین و موصَّف به نزیل الحرمین ، از کبار مشایخ وقت و عالم به علوم ظاهریه و باطنی
نعتفرهنگ انتشارات معین(نَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) ستایش ، مدح . 2 - (مص م .) وصف کردن کسی یا چیزی به نیکی . 3 - صفت . ج . نعوت .