موالیلغتنامه دهخداموالی . [ م َ ] (اِخ ) اصفهانی میرزا ابوالحسن ، از گویندگان قرن دوازدهم هجری بود. وی به گجرات سفر کرد و در حیدرآباد در خدمت نواب نظام الملک آصف جاه به جاه و مقا
موالیلغتنامه دهخداموالی . [ م َ ] (اِخ ) ترکمان و از معاصران صادقی کتابدار است . وی نویسد: چون جاه طلب بوداز خدمت پست به ملازمت بلند پایه رسید و طرف اعتماد سلطان حمزه میرزا گشت .
موالیلغتنامه دهخداموالی . [ م َ ] (اِخ ) خراسان خان از شاعران قرن دهم و اصلش از لار است و سیاحت بسیاری کرده . بیت زیراز اوست :دگر ای دل منه از کوی آن دلبر قدم بیرون که باشد کشتنی
موالیلغتنامه دهخداموالی . [ م َ ] (اِخ ) کشمیری ، مرتضی قلیخان ، از شعرای قرن دوازدهم و از ستایشگران پادشاهان تیموری هند بود. بیت زیر مقطع یکی از اشعار اوست :تا موالی شد مرید علو
موالیالغتنامه دهخداموالیا. [ م َ ] (ع اِ) قسمی شعر. کاری . کان و کان . ملعبه . عروض البلد. حراره . تصنیف . قول . شرقی . موشح . موشحه . زجل . (یادداشت مؤلف ): و دیوانه [ دیوان عیس
موالیدلغتنامه دهخداموالید. [ م َ ] (ع اِ) ج ِ مولد به معنی مادر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مولد شود. || ج ِ مولود. (المنجد) (ناظم الاطباء). ج ِ مولود. زادگان . (یاد
موالیهلغتنامه دهخداموالیه . [ م َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ میلاه . (اقرب الموارد). ج ِ میلاه به معنی ناقه ٔ سخت واله به جهت بچه . (آنندراج ). و رجوع به میلاه شود.
موالیالغتنامه دهخداموالیا. [ م َ ] (ع اِ) قسمی شعر. کاری . کان و کان . ملعبه . عروض البلد. حراره . تصنیف . قول . شرقی . موشح . موشحه . زجل . (یادداشت مؤلف ): و دیوانه [ دیوان عیس
موالیدلغتنامه دهخداموالید. [ م َ ] (ع اِ) ج ِ مولد به معنی مادر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مولد شود. || ج ِ مولود. (المنجد) (ناظم الاطباء). ج ِ مولود. زادگان . (یاد
موالیهلغتنامه دهخداموالیه . [ م َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ میلاه . (اقرب الموارد). ج ِ میلاه به معنی ناقه ٔ سخت واله به جهت بچه . (آنندراج ). و رجوع به میلاه شود.
موالیدفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= مولود موالید ثلاثه: [قدیمی، مجاز] جماد، نبات، و حیوان. موالید سهگانه: = موالید ثلاثه
احکام موالیدلغتنامه دهخدااحکام موالید. [ اَ م ِ م َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) دانش زایجه . معرفةالطالع.