مواطنلغتنامه دهخدامواطن . [ م َ طِ ] (ع اِ) ج ِ موطن . (منتهی الارب ) (ترجمان القرآن جرجانی ص 96) (ناظم الاطباء). ج ِ موطن : مواطن مکه ؛ مواقف آن . مواطن حرب ؛ مشاهد آن . (یادداش
مواطندیکشنری عربی به فارسیتابع , رعيت , تبعه يک کشور , شهروند , هم ميهن , هم وطن , ملي , قومي , وابسته به قوم ياملتي , تبعه , بومي , اهلي , محلي
مَوَاطِنَفرهنگ واژگان قرآنموطنها - عرصه ها (کلمه مواطن جمع موطن و بمعناي جائي است که انسان در آن سکونت نموده ، و آن را وطن خودش قرار ميدهد . )
مؤانسلغتنامه دهخدامؤانس . [ م ُ آ ن ِ ] (ع ص ) انس دهنده . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ بعد شود.
مؤارنةلغتنامه دهخدامؤارنة. [ م ُ آ رَ ن َ ] (ع مص ) طلب کردن گاو نر گاو ماده را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || مفاخرت نمودن با کسی . (منتهی الارب ). مفاخره کردن .
مؤاحنةلغتنامه دهخدامؤاحنة. [ م ُ آ ح َ ن َ ] (ع مص ) دشمنی کردن با هم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). با یکدیگر کینه داشتن . (تاج المصادر بیهقی ).