مهموسةلغتنامه دهخدامهموسة. [ م َ س َ ] (ع ص ) تأنیث مهموس . || حروف تهجی که به صورت نرم و پست ادا شود. (غیاث ).- حروف مهموسة ؛ ده حرف است و مجموع آن ده حرف در سه کلمه ٔ «حثه شخص
حروف مهموسهلغتنامه دهخداحروف مهموسه . [ ح ُ ف ِ م َ س َ / س ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به حرف مهموس شود.
ماموسةلغتنامه دهخداماموسة. [ س َ ] (ع اِ) مانند ماموس است . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). از نامهای آتش است . (اقرب الموارد). و رجوع به ماموس شود. || فلات . (از اقرب الموار
مرموسةلغتنامه دهخدامرموسة. [ م َ س َ ] (ع ص ) از مصدر رمس .رجوع به مرموس و رمس شود. || (اِمص ) اختلاط: وقعوا فی ة مرموسة من امرهم . (از اقرب الموارد).
مطموسةلغتنامه دهخدامطموسة. [ م َ س َ ] (ع ص ) مؤنث مطموس . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به ماده ٔ قبل شود.
ملموسةلغتنامه دهخداملموسة. [م َ س َ ] (ع ص ) تأنیث ملموس . ج ، ملموسات . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به ملموس و ملموسات شود.
حروف مهموسهلغتنامه دهخداحروف مهموسه . [ ح ُ ف ِ م َ س َ / س ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به حرف مهموس شود.
شینلغتنامه دهخداشین . (ع اِ) حرفی از حروف معجمه هجا مهموسه . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). نام حرف سیزدهم از الفبای ابتثی و حرف بیست ویکم از الفبای ابجدی . (ناظم الاطباء). نام
هالغتنامه دهخداها. (ع اِ) حرفی است از حروف مهموسه و گاهی زائد آید و مبدل شود. (منتهی الارب ). نام حرف «هَ». ج ، هاآت . (ناظم الاطباء).
مجهوراتلغتنامه دهخدامجهورات . [ م َ ] (ع ص ، اِ) نزد قاریان از جمله حروف تهجی نوزده حرف است سوای ده حروف مهموسه . (غیاث ) (آنندراج ). و رجوع به مجهورة و «حرف مجهور» در همین لغت نام
تلغتنامه دهخدات . (حرف ) چهارمین حرف الفبای پارسی و سومین حرف الفبای تازی و حرف بیست و دوم از ابجد است واز حروف مسروری و از حروف هوائی است و از حروف شمسیه و ناریه و هم از حرو