مملیلغتنامه دهخدامملی . [ م ُ ] (ع ص ) املاکننده . (یادداشت مرحوم دهخدا). فروخواننده چیزی را بر کسی .
مملیلغتنامه دهخدامملی ٔ. [ م ُ ل ِ ءْ ] (ع ص ) گوسپندی که در شکم وی آب گرد آید و بدان گمان برند آبستن است . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مملیلغتنامه دهخدامملی . [ م َ م َ ] (اِ) خطابی در مقام تحبیب و اختصار کسی را که محمد نام دارد. مَمَل .
مملیلغتنامه دهخدامملی . [ م َ م َ ] (اِخ ) دهی است از بخش سلدوز شهرستان ارومیه دارای 235 تن سکنه . محصول آن چای ، غلات ، چغندر، توتون ، برنج و حبوبات است . (از فرهنگ جغرافیایی ا
مؤملیلغتنامه دهخدامؤملی . [ م ُ ءَم ْ م ِ ] (اِخ )کاتب . ابوالحسن احمدبن مؤمل مؤملی کاتب ، از شعرا و منشیان بزرگ خراسان و با ثعالبی معاصر بوده (قرن چهارم هجری ) و ثعالبی در یت
مسخرگیفرهنگ فارسی طیفیمقوله: احساسات فردی مسخرگی، مهملی، خندهداری، مضحک بودن، امر محال لودگی، ظرافتطبع، بذله
تابع مهمللغتنامه دهخداتابع مهمل . [ ب ِ ع ِ م ُ م َ] (اِ مرکب ) لفظ مهملی است که بعد از یک لفظ موضوع می آید و اغلب حروف آن با حروف متبوعش یکی است مثل چراغ مراغ ، کتاب متاب . در زبان