مهمانخانهلغتنامه دهخدامهمانخانه . [ م ِ ن َ / ن ِ ](اِ مرکب ) خانه که برای فرود آمدن مهمان اختصاص داده باشند. قسمتی در ساختمان خانه (اطاق یا سالن ) که اختصاص به مهمان دهند. || مضیفة.
مهمان خانهفرهنگ انتشارات معین( ~. نِ) (اِمر.) 1 - مهمان سرا، رستوران . 2 - اتاق مخصوص پذیرایی مهمان .
مهمانخانه چیلغتنامه دهخدامهمانخانه چی . [ م ِ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) دارنده ٔ مهمانخانه . محافظ مهمانخانه .
مهمانخانه دارلغتنامه دهخدامهمانخانه دار. [ م ِ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) دارنده و مالک مهمانخانه . || مدیر مهمانخانه .
مهمانخانهدارhotelier 2واژههای مصوب فرهنگستانصاحب مهمانخانه/ هتل یا کسی که آن را اداره کند متـ . هتلدار