مهتابیلغتنامه دهخدامهتابی . [ م َ ] (ص نسبی ، اِ مرکب ) منسوب به تابش و پرتو ماه . (ناظم الاطباء). به رنگ مهتاب . بی رنگ . کم رنگ . || چیزی به مهتاب رسیده چنانکه کتان مهتابی یعنی
مهتابیفرهنگ انتشارات معین(مَ) (اِمر.) 1 - ایوان جلوی عمارت . 2 - نوعی لامپ که نورش به رنگ مهتاب است .
مهتابیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. روشن (از نور ماه).۲. (اسم، صفت) نوعی لامپ استوانهای؛ لامپ فلورسنت.۳. (اسم) ایوان جلو عمارت.
مهتابی (ایوان)گویش خلخالاَسکِستانی: ayvân دِروی: tajar/tallâr شالی: piš âvâj کَجَلی: eyvan کَرنَقی: gelâm gardəš کَرینی: pišâvâj کُلوری: tanabi گیلَوانی: tajar لِردی: tajar
مهتابی (ایوان)گویش اصفهانی تکیه ای: eyvun / târomi طاری: eyvun طامه ای: pišmahtâbi طرقی: ayvun کشه ای: eyvun نطنزی: bâhârxow/ bâlâkun
کاسه ٔ مهتابیلغتنامه دهخداکاسه ٔ مهتابی . [ س َ / س ِ ی ِ م َ ] (اِ مرکب ) لنتر. آئینه ای بوده که از بالای برج میدان جنگ را روشن میکرده . (مجمل التواریخ گلستانه ص 215) : کاسه های مهتابی
کاسه ٔ مهتابیلغتنامه دهخداکاسه ٔ مهتابی . [ س َ / س ِ ی ِ م َ ] (اِ مرکب ) لنتر. آئینه ای بوده که از بالای برج میدان جنگ را روشن میکرده . (مجمل التواریخ گلستانه ص 215) : کاسه های مهتابی