مهلغتنامه دهخدامه . [ م َه ْ ] (ع اِ فعل ) یعنی بازایست و چون آن را متصل کنند تنوین در آن داخل کرده مَه میگویند، مانند: مَه مَه . (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). به معنی
محلغتنامه دهخدامح . [ م َح ح ] (ع مص ) محح . (منتهی الارب ). محوح . (منتهی الارب ).کهنه گردیدن جامه . (منتهی الارب ) (از لسان العرب ).
محلغتنامه دهخدامح . [ م َ ] (اِ) رمز و نشانه است کلمه ٔ محال را؛ و هو مح ، و هو محال . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
محلغتنامه دهخدامح . [ م ُح ح ] (ع اِ) بی آمیغ از هر چیزی . (منتهی الارب ). خالص هر شی ٔ. (از لسان العرب ). || زرده ٔ تخم مرغ . (منتهی الارب ). محة. (منتهی الارب ) (از لسان الع
مِهگویش خلخالاَسکِستانی: mi دِروی: me شالی: me کَجَلی: hura کَرنَقی: me کَرینی: me(h)/dumân کُلوری: me گیلَوانی: mi لِردی: me/ dumân
مِهگویش کرمانشاهکلهری: tam/ tamalül گورانی: tam/ kařameze: سنجابی: tam/ kařameze: کولیایی: tam/ kařameze: زنگنهای: tamtamalülân جلالوندی: tamtamalülân زولهای: tam/ kařameze: