معنی منحاة | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

منحاة

لغت‌نامه دهخدا

منحاة. [ م َ ] (ع اِ) آب راهه ٔ خمیده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آب راهه ٔ خمیده و مسیل کجواج . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || راه آبکش ؛ یعنی مابین

منحاة

لغت‌نامه دهخدا

منحاة. [ م ُ ] (ع ص ) کمان آکنده و سطبر. (منتهی الارب ). کمان ستبر. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ناقه ٔ بزرگ کوهان . (منتهی الارب ). ماده شتر کلان کوهان

جست‌وجوی هم‌آوا

منهاة

لغت‌نامه دهخدا

منهاة. [ م َ ] (ع ص ) (از «ن هَ ی »)رجل منهاة؛ مرد خردمند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مرد عاقل نیک رأی . (از اقرب الموارد).

جست‌وجوی مشابه

مناهج

فرهنگ مترادف و متضاد

۱. منهجها، راهها، طریقها، طرق ۲. شیوهها، روشها

مناهی

فرهنگ مترادف و متضاد

نهیشدهها، منکرات

ممحاة

لغت‌نامه دهخدا

ممحاة. [ م ِ ] (ع اِ) لته پاره ای که بدان منی و جز آن پاک کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کهنه ای که بدان وسخ و پلیدی بزدایند. (از اقرب الموارد)