منبیلغتنامه دهخدامنبی . [ مُم ْ ] (ع ص ) خبردهنده . (غیاث ) (آنندراج ). آنکه آگاه می سازد و خبر می دهد. (ناظم الاطباء) : آنچه امیرالمؤمنین علی ... فرموده اصبر صبرالاکارم ... هم
احمدلغتنامه دهخدااحمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) لغوی معروف به ابن فارس . او راست : المنبی فی اسماء النبی علیه الصلوة والسلام . و رجوع به ابن فارس ابوالحسن و احمدبن فارس بن زکریا شود.
جعفرلغتنامه دهخداجعفر. [ ج َ ف َ] (اِخ ) ابن احمدبن علی قمی مکنی به ابومحمد از رجال حدیث شیعه است و کتابهای زیر از آثار اوست : کتاب العروس ، کتاب المسلسلات ، کتاب المنبی ٔ عن زه
یوسفلغتنامه دهخدایوسف . [ س ُ ] (اِخ ) بدیعی دمشقی . اوشاعر و ادیب بود. در دمشق به دنیا آمد و پرورش یافت و در حلب مسکن گزید و شهرت یافت . و در روم (ترکیه ) درگذشت (سال 1073 هَ .
طابلغتنامه دهخداطاب . (اِخ ) (رود...) نهر عظیمی است بفارس مخرج آن از جبال اصفهان نزدیک برج است تا اینکه در نهر مسن میریزد و نهر مسن از حدود اصفهان خارج گشته در ناحیه ٔ سردن به
خرقةلغتنامه دهخداخرقة. [ خ ِ ق َ ](ع اِ) گله ٔ ملخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ). ج ، خِرَق . || جعبه ای که بطانه ٔ آن پوست گوسپند و یا پوست