منارلغتنامه دهخدامنار. [ م َ ] (ع اِ) روشنی جای . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). موضع نور. (اقرب الموارد). || چراغدان و جای بلند که بر آن چراغ افروزند چرا که این صیغه ٔ اسم ظرف
منارلغتنامه دهخدامنار.[ م ِ ] (اِخ ) شیمی دان و نویسنده و شاعر فرانسوی (1822 - 1901 م .). کاشف سریشم پنبه بود. (از لاروس ).
مِنارگویش خلخالاَسکِستانی: minâra دِروی: minâra شالی: manâra کَجَلی: minâra کَرنَقی: mənâra کَرینی: mənâr کُلوری: manâra گیلَوانی: mənâra لِردی: manâra
مَنارگویش کرمانشاهکلهری: manâra گورانی: manâra سنجابی: manâra کولیایی: manâra زنگنهای: manâra جلالوندی: manâra زولهای: manâra کاکاوندی: manâra هوزمانوندی: manâra
منار بلوطستانلغتنامه دهخدامنار بلوطستان . [ م ِ ب َ طِ ] (اِخ ) دهی از بخش ارکواز شهرستان ایلام است و 300 تن سکنه دارد. در این ده یک منار بزرگ و آثاری از قدیم باقی است . (از فرهنگ جغرافی
منار قطبلغتنامه دهخدامنار قطب . [ م َ / م ِ ق ُ ] (اِخ ) مناره ای است در دهلی که قریب 80 متر ارتفاع دارد و ظاهراً بلندترین مناره هاست . این مناره از مرمر و سنگهای سرخ ساخته شده و با
منار نادریلغتنامه دهخدامنار نادری . [ م َ / م ِ دِ ] (اِخ ) منارهائی که به فرمان نادرشاه برای راهنمائی کاروانیان واردوهای جنگی در صحراهای بی آب و علف و کویرها با سنگ و آجر و گچ ساخته