ملعونلغتنامه دهخداملعون . [ م َ ] (ع ص ) نفرین کرده . ج ، ملاعین . (مهذب الاسماء). رانده و دورکرده از نیکی و رحمت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رانده شده و دورشده از نیکی و خوارشد
ملعونهلغتنامه دهخداملعونه . [ م َ ن َ / ن ِ ] (ع ص ) مأخوذ از تازی ، زن ملعون . (ناظم الاطباء). مؤنث ملعون . ملعونة : دایه ٔ ملعونه بفرمود تا اسب را بیاوردند. (سمک عیار ج 1 ص 42
ملعونةلغتنامه دهخداملعونة. [ م َ ن َ ] (ع ص ) مؤنث ملعون . (ناظم الاطباء). رجوع به ملعون و ماده ٔ بعد شود.- الشجرةالملعونة ؛ درخت زقوم که درختی است در دوزخ . والشجرة الملعونه (فی