ملحفهلغتنامه دهخداملحفه . [ م َ ح َ ف َ / ف ِ ] (از ع ، اِ) مأخوذ از تازی ، چادر. (ناظم الاطباء) : دستم از این حدیث شده زیرملحفه پس چون زنان روی به دیوار آمده . عطار (دیوان چ تق
ملحفةلغتنامه دهخداملحفة. [ م ِ ح َ ف َ ] (ع اِ) چادر. ج ، ملاحف . (مهذب الاسماء). چادر شب . (دهار). و رجوع به ملحف شود. || نزد مولدین ، چادری که بر پشت لحاف کشند پرهیز از شوخگین
ملحفه(ملافه)گویش اصفهانی تکیه ای: malâfa طاری: melâfa طامه ای: malâfe طرقی: malâfa/ mahlafa کشه ای: melâfa نطنزی: malâfa
ملافه/ ملحفهگویش خلخالاَسکِستانی: malâfa دِروی: malâfa شالی: malâfa کَجَلی: malâfa کَرنَقی: malâfa کَرینی: malâfa کُلوری: malâfa گیلَوانی: lefa ru لِردی: mâlafa
ملافه/ ملحفهگویش کرمانشاهکلهری: matɪla/ malâfa گورانی: matɪla/ malâfa سنجابی: matɪla کولیایی: matɪla زنگنهای: matɪla جلالوندی: matɪla زولهای: matɪla کاکاوندی: matɪla هوزمانوندی: matɪl
ملحفةلغتنامه دهخداملحفة. [ م ِ ح َ ف َ ] (ع اِ) چادر. ج ، ملاحف . (مهذب الاسماء). چادر شب . (دهار). و رجوع به ملحف شود. || نزد مولدین ، چادری که بر پشت لحاف کشند پرهیز از شوخگین
ملافهفرهنگ انتشارات معین(مَ فِ) (اِ.) گرفته شده از «ملحفة » عربی به معنی پارچة سفیدی که روی لحاف یا تشک می کشند.