حرف ملبوبیلغتنامه دهخداحرف ملبوبی . [ ح َ ف ِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) حرف مکتوبی . در اصطلاح اهل جفر در برابر حرف ملفوظی و حرف مسروری است ، و آن حرفی باشد که نام آن از دو حرف تش
محبوبیلغتنامه دهخدامحبوبی . [ م َ ] (اِخ ) عبیداﷲبن مسعودبن محبوب المحبوبی معروف به تاج الشریعة. از علمای قرن هشتم هجری . او راست : شرح المواضعالمغلقة من وقایةالروایة از ابن صدرال
حرف ملبوبیلغتنامه دهخداحرف ملبوبی . [ ح َ ف ِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) حرف مکتوبی . در اصطلاح اهل جفر در برابر حرف ملفوظی و حرف مسروری است ، و آن حرفی باشد که نام آن از دو حرف تش
حرف مکتوبیلغتنامه دهخداحرف مکتوبی . [ ح َ ف ِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) حرف ملبوبی . و رجوع به این کلمه شود.
حرف ملفوظیلغتنامه دهخداحرف ملفوظی . [ ح َ ف ِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) در اصطلاح جفر، در برابر حرف ملبوبی و حرف مسروری است . و آن حرفی است که نام آن از ترکیب سه حرف پدید آید بشرط
حرف مسروریلغتنامه دهخداحرف مسروری . [ ح َ ف ِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) در اصطلاح اهل جفر در برابر حرف ملفوظی و حرف ملبوبی است . حرفی است که نام آن ازسه حرف تشکیل شده و اول و آخر
ملبوبلغتنامه دهخداملبوب . [ م َ ] (ص ) مأخوذ از تازی ، حروف ملبوب ، سه حرف از الفبا را گویند که در تلفظ حرف اول و آخر آنها یکی است یعنی میم و نون و واو. (ناظم الاطباء). رجوع به