ملبلغتنامه دهخداملب . [ م ُ ل ِب ب ] (ع ص ) لبیک گوی . ج ، ملبین . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : محرمین ملبین داعین الی اﷲ عز و جل ضارعین [فی حرم اﷲ ] . (رحله ٔ ابن جبیر از یاد
ملببلغتنامه دهخداملبب . [ م ُ ل َب ْ ب َ ] (ع ص ) دابة ملبب ؛ ستور پیش بند پالان بربسته . مُلَب ّ بالادغام مثله . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
ملبیلغتنامه دهخداملبی ٔ. [ م ُ ل َب ْ ب ِءْ ] (ع ص ) ناقة ملبی ٔ؛ ماده شتری که در پستان آن فله پدید آمده باشد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
ملبیلغتنامه دهخداملبی ٔ. [ م ُب ِءْ ] (ع ص ) ماده شتری که هنگام زادن آن نزدیک باشد. ج ، ملابی ٔ. (ناظم الاطباء). و رجوع به ملابی ٔ شود.