ملافه/ ملحفهگویش خلخالاَسکِستانی: malâfa دِروی: malâfa شالی: malâfa کَجَلی: malâfa کَرنَقی: malâfa کَرینی: malâfa کُلوری: malâfa گیلَوانی: lefa ru لِردی: mâlafa
ملافه/ ملحفهگویش کرمانشاهکلهری: matɪla/ malâfa گورانی: matɪla/ malâfa سنجابی: matɪla کولیایی: matɪla زنگنهای: matɪla جلالوندی: matɪla زولهای: matɪla کاکاوندی: matɪla هوزمانوندی: matɪl
ملحفه(ملافه)گویش اصفهانی تکیه ای: malâfa طاری: melâfa طامه ای: malâfe طرقی: malâfa/ mahlafa کشه ای: melâfa نطنزی: malâfa
شپوشلغتنامه دهخداشپوش . [ ش َپ ْ پو ](اِ مرکب ) کلاه و طاقیه و تخفیفه را گویند. (برهان ).کلاه و سرپوش . پوشاک سر. (ناظم الاطباء) : ای روز دو عالم را پوشیده کلاه تونامش به چه معن
ملافهلغتنامه دهخداملافه . [ م َ ف َ / ف ِ ] (از ع ، اِ) مأخوذ از ملحفه ٔ تازی و به معنی آن و گردپوش و فرغل . (ناظم الاطباء). مصحف ملحفه ، پارچه ای سفید یا جز آن که بر یک روی لحا
ملحفهلغتنامه دهخداملحفه . [ م َ ح َ ف َ / ف ِ ] (از ع ، اِ) مأخوذ از تازی ، چادر. (ناظم الاطباء) : دستم از این حدیث شده زیرملحفه پس چون زنان روی به دیوار آمده . عطار (دیوان چ تق