ملائکهلغتنامه دهخداملائکه . [ م َ ءِ ک َ / ک ِ ] (ع اِ) مأخوذ از تازی ، فرشتگان . (ناظم الاطباء).فرشتگان . جمع ملک است . در اصل ملائک بود تاء به جهت تأکید معنی جمع زیاده کرده ان
ملائکةلغتنامه دهخداملائکة. [ م َ ءِ ک َ ] (اِخ ) سوره ٔ سی وپنجم از قرآن ، مکیه و آن چهل وپنج آیت است ، پس از «سبا» و پیش از «یس ». سوره ٔ فاطر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
ملائکةلغتنامه دهخداملائکة. [ م َ ءِ ک َ ] (ع اِ) ج ِ مَلَک . (ترجمان القرآن ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ ملک و به صورت ملئکة نیز نویسند. (از اقرب الموارد) : قل لو کان فی ا
رئیس الملائکةلغتنامه دهخدارئیس الملائکة. [ رَ سُل ْ م َ ءِ ک َ ] (ع اِ مرکب ) سر فرشتگان . || (اِخ ) در کتاب یهود مقصود از میکائیل است یعنی آن فرشته ای که در کتاب دانیال 10:13 و 21 و 12:
ملائکةلغتنامه دهخداملائکة. [ م َ ءِ ک َ ] (اِخ ) سوره ٔ سی وپنجم از قرآن ، مکیه و آن چهل وپنج آیت است ، پس از «سبا» و پیش از «یس ». سوره ٔ فاطر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
ملائکةلغتنامه دهخداملائکة. [ م َ ءِ ک َ ] (ع اِ) ج ِ مَلَک . (ترجمان القرآن ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ ملک و به صورت ملئکة نیز نویسند. (از اقرب الموارد) : قل لو کان فی ا
رئیس الملائکةلغتنامه دهخدارئیس الملائکة. [ رَ سُل ْ م َ ءِ ک َ ] (ع اِ مرکب ) سر فرشتگان . || (اِخ ) در کتاب یهود مقصود از میکائیل است یعنی آن فرشته ای که در کتاب دانیال 10:13 و 21 و 12:
غسیل الملائکةلغتنامه دهخداغسیل الملائکة. [ غ َ لُل ْ م َ ءِ ک َ ] (اِخ ) لقب حنظلةبن (ابی عامر) راهب . بدان جهت که روز جنگ احد شهید گردید و فرشتگان او را غسل دادند. (از منتهی الارب ) (آن