مقبرهلغتنامه دهخدامقبره . [ م َ ب َ رَ / رِ ] (از ع ، اِ) گور. || محل گور. (ناظم الاطباء). مقبرة. گورگاه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). || گنبد یا عمارتی که بالای بعضی از قبور سا
مقبرهفرهنگ فارسی طیفیمقوله: مادۀ آلی ار، قبر، گور، آرامگاه، مدفن، لحد، الحد حرم، مرقد، آستان، بارگاه، بقعه، [◄ گنبد 253]، امامزاده اهرام، بنای یادبود خاک، تربت، خاکپاک مَسکَن
مقبرةلغتنامه دهخدامقبرة. [ م َ ب َ / ب ِ رَ / م َ ب ُ رَ / م ِ ب َ رَ ] (ع اِ) گورستان . ج ، مقابر. (مهذب الاسماء) (دهار) (منتهی الارب ) (آنندراج ). موضع قبور. (اقرب الموارد). مح
باب المقبرهلغتنامه دهخداباب المقبره . [ بُل ْ م َ ب َ رَ ] (اِخ ) محله و دروازه ای است به بغداد. (تجارب الامم چ عکسی لیدن ج 21 ص 412).
مقبرةلغتنامه دهخدامقبرة. [ م َ ب َ / ب ِ رَ / م َ ب ُ رَ / م ِ ب َ رَ ] (ع اِ) گورستان . ج ، مقابر. (مهذب الاسماء) (دهار) (منتهی الارب ) (آنندراج ). موضع قبور. (اقرب الموارد). مح