مفسدهلغتنامه دهخدامفسده . [ م َ س َدَ / دِ ] (از ع ، اِ) بدی و تباهی . زیان و فساد. هرچیز زیان آور. (از ناظم الاطباء). مفسدة : ایزد که همی کرد مرکب تن و جان در هر عضوی مصلحتی کرد
مفسدةلغتنامه دهخدامفسدة. [ م َ س َ دَ ] (ع اِ) بدی و تباهی . خلاف مصلحت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ، مفاسد.(ناظم الاطباء). و رجوع به مدخل های
مفسده انگیزلغتنامه دهخدامفسده انگیز.[ م َ س َ دَ / دِ اَ ] (نف مرکب ) آنکه فسادانگیزد. فسادانگیز. مفسده جوی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مفسدهجوفرهنگ مترادف و متضادآشوبطلب، بلوایی، فسادگر، آشوبگر، شریر، غوغاطلب، فتنهجو، مفتن، شرطلب، هیاهوطلب ≠ مصلح
مفسدةلغتنامه دهخدامفسدة. [ م َ س َ دَ ] (ع اِ) بدی و تباهی . خلاف مصلحت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج ، مفاسد.(ناظم الاطباء). و رجوع به مدخل های
مفسده انگیزلغتنامه دهخدامفسده انگیز.[ م َ س َ دَ / دِ اَ ] (نف مرکب ) آنکه فسادانگیزد. فسادانگیز. مفسده جوی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).