مفتوحةلغتنامه دهخدامفتوحة. [ م َ ح َ ] (ع ص ) تأنیث مفتوح . ج ، مفتوحات . و رجوع به مفتوح و مفتوحات شود.
الغتنامه دهخداا. [ اَ ] (ع حرف ) همزه ٔ مفتوحه در عربی ادات استفهام و در تداول ما تنها در کلمه ٔ الست مستعمل است مقتبس از آیه ٔ: و اِذ اَخذَ ربُک َ مِن بَنی آدَم مِن ظُهورِهم
الغتنامه دهخداا. [ اَ ] (پیشوند) همزه ٔمفتوحه در زبانهای باستانی ما علامت سلب و نفی بوده ،چون : ابرنایو؛ نابرنا، نابالغ. اَمهرک َ؛ بی مرگ . (اوستائی ). اکرانه ؛ بی کنار، بی ک
مفتوحاتلغتنامه دهخدامفتوحات . [ م َ ](ع ص ، اِ) ج ِ مفتوحة. رجوع به مفتوحة شود. || (اصطلاح حساب ) در علم حساب به ماسوای باب مساحت و باب جبر و مقابله گویند. (کشاف اصطلاحات الفنون ).