مغرفلغتنامه دهخدامغرف . [ م ِ رَ ] (ع ص ) فارس مغرف ؛ سوار شتاب رو. (منتهی الارب ) (آنندراج ). سوار شتاب رو. ج ، مغارف . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || اسب تندرو. (از اقرب
مغرفلغتنامه دهخدامغرف . [ م ُ رِ ] (ع ص ) به کف دست آب گیرنده . (غیاث ) (آنندراج ) : کیل ارزاق جهان را مشرفی تشنگان فضل را تو مغرفی .مولوی .
مقرفلغتنامه دهخدامقرف . [ م َ رَ / م َ رِ ] (ع اِ) جای برکندن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط) (آنندراج ).
مقرفلغتنامه دهخدامقرف . [ م ُ رِ ] (ع ص ) اسب بدنژاد. ج ، مقارف .(مهذب الاسماء). اسب و جز آن بدنژاد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). || آنکه مادرش عربیه ٔ اصیل و پد
مغرفةلغتنامه دهخدامغرفة.[ م ِ رَ ف َ ] (ع اِ) کفچلیز. ج ، مغارف . (مهذب الاسماء). کفلیز. (منتهی الارب ). کفگیر و کفچه . (غیاث ) (آنندراج ). کفگیر. (ناظم الاطباء). آنچه بدان طعام
مغرفةلغتنامه دهخدامغرفة.[ م ِ رَ ف َ ] (ع اِ) کفچلیز. ج ، مغارف . (مهذب الاسماء). کفلیز. (منتهی الارب ). کفگیر و کفچه . (غیاث ) (آنندراج ). کفگیر. (ناظم الاطباء). آنچه بدان طعام
مذوبةلغتنامه دهخدامذوبة. [ م ِذْ وَ ب َ ] (ع اِ) مغرفة. (اقرب الموارد) (متن اللغة). چمچه . کفلیز. (منتهی الارب ). کفگیر. (ناظم الاطباء). ج ، مذاوب .
مغارفلغتنامه دهخدامغارف . [ م َ رِ ] (ع ص ،اِ) ج ِ مِغرَف . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و رجوع به مغرف شود. || خیل مغارف ؛ اسبان تیزرو. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || ج ِ مغرفة