معتبدلغتنامه دهخدامعتبد. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) بنده کننده و به بندگی گیرنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعتباد شود.
مُعْتَبِينَفرهنگ واژگان قرآنآنانکه عذر خواهیشان پذیرفته شده - راضی کنندگان (کلمه معتبين جمع اسم فاعل ازاعتاب است به معناي ارضا (راضی کردن)است ، و اصل اعتاب به اين معنا بوده که پوستي را که
مُعْتَدٍفرهنگ واژگان قرآنتجاوزکار - بیرون رونده از حد (از مصدر "اعتدا " است و اعتدا به معناي بيرون شدن از حد است )
مُعْتَدُونَفرهنگ واژگان قرآنتجاوزکاران - بیرون روندگان از حد (از مصدر "اعتدا " است و اعتدا به معناي بيرون شدن از حد است )
مُعْتَدِينَفرهنگ واژگان قرآنتجاوزکاران - بیرون روندگان از حد (از مصدر "اعتدا " است و اعتدا به معناي بيرون شدن از حد است )