مجبوسلغتنامه دهخدامجبوس . [ م َ ] (ع ص ) مأبون و آن کسی است که مطیعانه برده شود. (از محیط المحیط). آن که مطاع وقت خود باشد. (منتهی الارب ). مأبون و آن که مطاع و مختار وقت خود ب
ودودلغتنامه دهخداودود. [ وَ ] (ع ص ) دوست . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). محب یا محبوب . (اقرب الموارد). دوستدار مطیعان . دوستدار. (مهذب الاسماء) (السامی فی الاسامی
کلهلغتنامه دهخداکله .[ ک َل ْ ل َ / ل ِ ] (اِ) بمعنی سر باشد مطلقاً اعم ازسر انسان و حیوان دیگر. (برهان ). رأس و سر. سر انسان و دیگر حیوانات . (ناظم الاطباء). سر. رأس . (اعم