مضیعةلغتنامه دهخدامضیعة. [ م َ ع َ / م َ ی َ ع َ ] (ع اِ) جای هلاکت . یقال فلان بدار مضیعة؛ ای بدار ضیاع . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). جای هلاکت . (آنندراج
مضیئةلغتنامه دهخدامضیئة. [ م ُ ءَ ] (ع ص ) تأنیث مضی ٔ. مسفره . مشرقه . درخشان . درفشان . تابان . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مظیاةلغتنامه دهخدامظیاة. [ م َظْ ] (ع ص ) (از «ظی ی ») ارض مظیاة؛ زمین گیاه ظیان ناک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ارض مظواة بالواو مثله . (منتهی الارب ).
مضیقهدیکشنری فارسی به انگلیسیdistress, extremity, hardship, pinch, shortage, squeeze, strait, straitjacket
میعهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. (زیستشناسی) صمغی که از درخت تراوش کند.۲. (اسم مصدر) روانی؛ سیال بودن.
مشیعةلغتنامه دهخدامشیعة. [ م ِش ْ ی َ ع َ ] (ع اِ) کدوی خشک میان تهی که زنان در وی پنبه نهند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة).
وتغةلغتنامه دهخداوتغة. [ وَ ت ِ غ َ ] (ع ص ) زن مضیعه ٔ فرج خود؛ یعنی آنکه خود فراخ کند فرج خود را از شهوت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زنی که ازبسیاری شهوت فرج خود را فراخ کند.
مهلکةلغتنامه دهخدامهلکة. [م َ ل َ / ل ِ / ل ُ ک َ ] (ع اِ) مهلکت . مهلکه . جای هلاک . (غیاث ). هلاکی . (مهذب الاسماء). محل هلاک . عاثور. موبق . جای هلاکی . مضیعة. (منتهی الارب ).
مشیعةلغتنامه دهخدامشیعة. [ م ِش ْ ی َ ع َ ] (ع اِ) کدوی خشک میان تهی که زنان در وی پنبه نهند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة).
مشیعةلغتنامه دهخدامشیعة. [ م ُ ش َی ْ ی ِ ع َ ] (ع ص ) اسم فاعل . (اقرب الموارد) (محیطالمحیط). || گوسپندی که از باعث لاغری به گوسپندان نرسد و همواره خود را تابع و پیرو سازد. (منت
مشیعةلغتنامه دهخدامشیعة. [م ُ ش َی ْ ی َ ع َ ] (ع ص ) مؤنث مشیَّع. (اقرب الموارد)(محیطالمحیط). || گوسپندی که از باعث ضعف و لاغری محتاج آن باشد که کسی تابع و پیرو آن باشد تا از پ