مضیئةلغتنامه دهخدامضیئة. [ م ُ ءَ ] (ع ص ) تأنیث مضی ٔ. مسفره . مشرقه . درخشان . درفشان . تابان . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مضیعةلغتنامه دهخدامضیعة. [ م َ ع َ / م َ ی َ ع َ ] (ع اِ) جای هلاکت . یقال فلان بدار مضیعة؛ ای بدار ضیاع . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). جای هلاکت . (آنندراج
مظیاةلغتنامه دهخدامظیاة. [ م َظْ ] (ع ص ) (از «ظی ی ») ارض مظیاة؛ زمین گیاه ظیان ناک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ارض مظواة بالواو مثله . (منتهی الارب ).
مضیقهدیکشنری فارسی به انگلیسیdistress, extremity, hardship, pinch, shortage, squeeze, strait, straitjacket
مبیئةلغتنامه دهخدامبیئة. [ م ُ ءَ ] (ع ص ) (از «ب وء») شدید. (محیط المحیط). حاجت مبیئة، حاجت سخت . (منتهی الارب ). سخت وشدید. || مشکل و دشوار. (ناظم الاطباء).
مجیئةلغتنامه دهخدامجیئة. [ م َ ءَ ] (ع مص ) مصدر «جاء» یعنی آمدن . (از ذیل اقرب الموارد). و رجوع به مجیت شود.
مشرقةلغتنامه دهخدامشرقة. [ م ُ رِ ق َ ] (ع ص ) مسفرة مضیئة. درخشان . درفشان . تابان . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
احمدلغتنامه دهخدااحمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن ابی بکر خطیب قسطلانی شافعی . او راست : مشارق الانوار المضیئة.
حرستیلغتنامه دهخداحرستی . [ ح َ رَ ] (اِخ ) احمدبن احمدبن محمدبن مصطفی دمشقی حرستی حنفی که در 1115 هَ .ق . درگذشته است . او راست : «الکواکب المضیئة فی فرائض الحنفیة» در دو رساله
علی سویدیلغتنامه دهخداعلی سویدی . [ ع َ ی ِ س ُ وَ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ بغدادی سویدی . متکلم بود و در حدود سال 1170 هَ . ق . درگذشت . او راست : المشکاة المضیئة فی الرد علی الوهابیة. (ا
علی مرتضیلغتنامه دهخداعلی مرتضی . [ ع َ م ُ ت َ ضا ] (اِخ ) ابن عبدالحمیدبن فخاربن معد موسوی حلی . مشهور به مرتضی . فقیه و نسب شناس و اخباری متوفی در حدود سال 760 هَ . ق . او راست :