مضاربةلغتنامه دهخدامضاربة. [ م ُ رَ ب َ ] (ع مص ) با کسی شمشیر زدن . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار). به شمشیر زدن یکدیگر را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). همدیگر را
مضاربهلغتنامه دهخدامضاربه . [ م ُ رَ / رِ ب َ / ب ِ ] (از ع ، مص ) یکدیگر را کتک زدن . || تجارت کردن در مال کسی به اینکه بهره ای از سود مر وی را باشد.- مضاربه کار ؛ سوداگری که مای
مضاربهفرهنگ انتشارات معین(مُ رَ بَ یا رِ بِ) [ ع . مضاربة ] (مص ل .) 1 - با یکدیگر زد و خورد کردن . 2 - نوعی وام که تاجر برای انجام معاملات از بانک می گیرد.
مضاربهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهمعاملهای که در آن سرمایهای برای تجارت در اختیار دیگری قرار میدهند و سود آن را طبق توافق قبلی تقسیم میکنند.
مؤاربةلغتنامه دهخدامؤاربة. [ م ُ آ رَ ب َ ] (ع مص ) مغلوب کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || فریب دادن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج
مضاربهلغتنامه دهخدامضاربه . [ م ُ رَ / رِ ب َ / ب ِ ] (از ع ، مص ) یکدیگر را کتک زدن . || تجارت کردن در مال کسی به اینکه بهره ای از سود مر وی را باشد.- مضاربه کار ؛ سوداگری که مای
مضاربهفرهنگ انتشارات معین(مُ رَ بَ یا رِ بِ) [ ع . مضاربة ] (مص ل .) 1 - با یکدیگر زد و خورد کردن . 2 - نوعی وام که تاجر برای انجام معاملات از بانک می گیرد.
مجالدهلغتنامه دهخدامجالده . [ م ُ ل َ دَ / م ُ ل ِ دِ ] (ع مص ) مضاربه . ضِراب . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). مجالدة. مجالدت : با پنج شش کس معدود که اسبان ایشان در زین بود بر نشست
ضرابفرهنگ انتشارات معین(ض ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با کسی شمشیر زدن ، مضاربه کردن . 2 - برجهیدن گشن بر ماده .
ارتاقیلغتنامه دهخداارتاقی . [ اُ ] (حامص ) بازرگانی . تجارت با سرمایه ٔ دیگران . مضاربة : مردی مسن ّ... بحضرت او آمد و دویست بالش زر التماس کردبه ارتاقی . (جهانگشای جوینی ). و شری