مصفرةلغتنامه دهخدامصفرة. [ م ُ ص َف ْ ف ِ رَ ] (ع اِ) گروهی که علامت و نشان آنها زردی است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
مسفرةلغتنامه دهخدامسفرة. [ م ِ ف َ رَ ] (ع ص ) تأنیث مسفر. رجوع به مسفر شود. || (اِ) جاروب و مکنسه . ج ، مَسافر. (از اقرب الموارد).
مسفرةلغتنامه دهخدامسفرة. [ م ُ س َف ْ ف َ رَ ] (ع اِ) گروهه ٔ ریسمان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
مسفرةلغتنامه دهخدامسفرة. [ م ُ ف ِ رَ ] (ع ص ) تأنیث مسفر. رجوع به مسفر شود. || درخشان . تابان . درفشان . مشرقة. مضیئة : وجوه یومئذ مسفرة. (قرآن 38/80)، روی های تابان و روشن . |
مصفرلغتنامه دهخدامصفر. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) تهیدست و محتاج . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
متفرةلغتنامه دهخدامتفرة. [ م ُ ف َ رَ ] (ع ص ) زمینی که گیاه آن نابالیده چریده شود. (از منتهی الارب ) (از محیطالمحیط). در اللسان زمینی که گیاه آن نابالیده بود و چریدن را ممکن نبا
مجفرةلغتنامه دهخدامجفرة. [ م َ ف َ رَ ] (ع ص ) سبب قطع و منه قولهم الصوم مجفرة للنکاح . (منتهی الارب ). طعامی که قطع از جماع می کند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). قاطع شهوت .
مصفرلغتنامه دهخدامصفر. [ م ُ ف َرر ] (ع ص ) زرد. (ناظم الاطباء). زردشده . (یادداشت مؤلف ). || ارض مصفرة؛ زمینی که نبات او خرد بود. (مهذب الاسماء).
مصفرلغتنامه دهخدامصفر. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) تهیدست و محتاج . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
متفرةلغتنامه دهخدامتفرة. [ م ُ ف َ رَ ] (ع ص ) زمینی که گیاه آن نابالیده چریده شود. (از منتهی الارب ) (از محیطالمحیط). در اللسان زمینی که گیاه آن نابالیده بود و چریدن را ممکن نبا
مجفرةلغتنامه دهخدامجفرة. [ م َ ف َ رَ ] (ع ص ) سبب قطع و منه قولهم الصوم مجفرة للنکاح . (منتهی الارب ). طعامی که قطع از جماع می کند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). قاطع شهوت .