مشکولهلغتنامه دهخدامشکوله . [ م َ ل َ / ل ِ ] (اِ مصغر)مشک کوچک که مشکیزه نیز گویند. (فرهنگ رشیدی ). بمعنی مشکول که مشک و خیک کوچک باشد. (برهان ) (آنندراج ).مشک کوچک را گویند، و آ
مأکولةلغتنامه دهخدامأکولة. [ م َءْ ل َ ] (ع ص ) مؤنث مأکول .رجوع به مأکول و مأکولات شود. || خورده شده . پوسیده (در دندان ). (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : صورا اذا وضع علی الم
مشاولةلغتنامه دهخدامشاولة. [ م ُ وَ ل َ ] (ع مص ) برداشتن سنگ و مانند آن را. || به نیزه بسوی یکدیگر حمله کردن در جنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد
مشکلهلغتنامه دهخدامشکله . [ م َ ک َ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان املش است که در بخش رودسر شهرستان لاهیجان واقع شده و 450 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2).
مشکچهلغتنامه دهخدامشکچه . [ م َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) مشکیچه . مشکوله . (فرهنگ رشیدی ). مشک کوچک . رجوع به مشکوله شود.
مذرعلغتنامه دهخدامذرع . [ م ِ رَ ] (ع اِ) زق صغیر. (متن اللغة). مشکول . مشکوله . مشکیزه . خیکچه . مشک خرد. (یادداشت مؤلف ). || واحد مذارع است . (از متن اللغة). رجوع به مذارع و
مشکیزهلغتنامه دهخدامشکیزه . [ م َ زَ / زِ ] (اِ مصغر) مشکیچه که خیک و مشک کوچک باشد. (برهان ). مشکوله . (فرهنگ رشیدی ). مشکیچه . (آنندراج ). مشکیچه و مشک کوچک . (ناظم الاطباء). و
مأکولةلغتنامه دهخدامأکولة. [ م َءْ ل َ ] (ع ص ) مؤنث مأکول .رجوع به مأکول و مأکولات شود. || خورده شده . پوسیده (در دندان ). (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : صورا اذا وضع علی الم