مشنعلغتنامه دهخدامشنع. [ م ُ ش َن ْ ن ِ ] (ع ص ) تشنیعکننده . سرزنش کننده . ملامتگر : هرکس این قصص بخواند کذابی این مشنع بداند. (النقض ص 274). یک شاهد که بدان شبهت ساقط شود و ای
مشناءلغتنامه دهخدامشناء. [ م َ ن َءْ ] (ع ص ) مرد زشت رو اگرچه دوست باشد. واحد و جمع و مذکر و مؤنث در آن یکسان است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (
مشناءلغتنامه دهخدامشناء. [ م ِ ] (ع ص ) زشت رو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || آنکه مردم او را دشمن دارند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد
مشناءةلغتنامه دهخدامشناءة. [ م َن َ ءَ ] (ع مص ) مَشْنَاء. مَشنوءة. دشمن داشتن کسی را و دشمنی کردن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
مشناءلغتنامه دهخدامشناء. [ م َ ن َءْ ] (ع ص ) مرد زشت رو اگرچه دوست باشد. واحد و جمع و مذکر و مؤنث در آن یکسان است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (
مشناءلغتنامه دهخدامشناء. [ م ِ ] (ع ص ) زشت رو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || آنکه مردم او را دشمن دارند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد
مشناءةلغتنامه دهخدامشناءة. [ م َن َ ءَ ] (ع مص ) مَشْنَاء. مَشنوءة. دشمن داشتن کسی را و دشمنی کردن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).