مسرجلغتنامه دهخدامسرج . [ م ُ س َرْ رَ ] (ع ص ) نیکوکرده و حسن بخشیده و بهجت یافته ، و آن در شعر رؤبة «و فاحماً و مرسنا مسرجاً» می تواند به همین معنی باشد و یا به معنی چون شمشی
مسرجةلغتنامه دهخدامسرجة. [ م َ رَ ج َ ] (ع اِ) پایه ای که چراغ را بر آن قرار دهند. (از اقرب الموارد). چراغپایه . (دهار).
مسرجةلغتنامه دهخدامسرجة. [ م ِ رَ ج َ ] (ع اِ) چراغدان . (دهار) (مهذب الاسماء). انائی که روغن و فتیله در آن جای دارد. ج ، مَسارج . (از اقرب الموارد): عکل المسرجة؛ پردردی شدن چراغ
مسرجةلغتنامه دهخدامسرجة. [ م َ رَ ج َ ] (ع اِ) پایه ای که چراغ را بر آن قرار دهند. (از اقرب الموارد). چراغپایه . (دهار).
مسرجةلغتنامه دهخدامسرجة. [ م ِ رَ ج َ ] (ع اِ) چراغدان . (دهار) (مهذب الاسماء). انائی که روغن و فتیله در آن جای دارد. ج ، مَسارج . (از اقرب الموارد): عکل المسرجة؛ پردردی شدن چراغ
مبرجلغتنامه دهخدامبرج . [ م ُ ب َرْ رَ ] (ع ص ) نوعی از حله که بر وی صورت برج باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نوعی از حله که بر آن صورت بروج تصویر نموده باشند. ی