مسجدینلغتنامه دهخدامسجدین . [ م َ ج ِ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مهربان بخش کبودراهنگ همدان . واقع در 65هزارگزی شمال غربی قصبه ٔ کبودراهنگ و 24هزارگزی مشرق راه شوسه ٔ همدان به
مسجدینلغتنامه دهخدامسجدین . [ م َ ج ِ دَ] (ع اِ) تثنیه ٔ مسجد (در حالت نصبی و جری ) که هرگاه بطور اطلاق آید مقصود مسجد مکه و مسجد مدینه است .
مسجدیانلغتنامه دهخدامسجدیان . [ م َ ج ِ ] (اِ مرکب ) ج ِ مسجدی . رجوع به مسجدی شود. || مسلمانان . (آنندراج ).
مستدینلغتنامه دهخدامستدین . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استدانة. وام گیرنده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). آنکه وام می خواهد و وام می گیرد. || آنکه دادخواهی می کند. || قاضی . (ن
مسجدانلغتنامه دهخدامسجدان . [ م َ ج ِ ] (اِخ ) چون این کلمه را بطور مطلق آرند، مراد مسجد مکه و مسجد مدینه است . (از معجم البلدان ) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ).
مسجدیلغتنامه دهخدامسجدی . [ م َ ج ِ] (ص نسبی ) منسوب به مسجد. مربوط به مسجد. رجوع به مسجد شود. || عابد. زاهد. متعبد. پارسا. آنکه اعتکاف مساجد یا نماز به جماعت کند : گفتم همی چه گ
عسفانلغتنامه دهخداعسفان . [ ع ُ ] (اِخ ) گویند منهله ای است از مناهل راه بین جحفة و مکه . و برخی آن را بین المسجدین دانسته اند بفاصله ٔ دومرحله ای مکه . و برخی گویند آن قریه ٔ جا
علی عقیقیلغتنامه دهخداعلی عقیقی . [ع َ ی ِ ع َ ] (اِخ ) ابن احمدبن علی بن محمدبن جعفربن عبداﷲ بن حسین بن علی بن ابی طالب . مکنی به ابوالحسن و مشهور به شریف . از علمای امامیه بود و در
حاکم بامر الغتنامه دهخداحاکم بامر ا. [ ک ِ ب ِ اَ رِل ْلاه ] (اِخ ) ابوالعباس احمدبن مستکفی باﷲ ابوالربیع سلیمان بن حاکم بامر اﷲ اول ابوالعباس احمدبن ابی علی حسن قبّی بن علی بن ابی بکر
مسجدیانلغتنامه دهخدامسجدیان . [ م َ ج ِ ] (اِ مرکب ) ج ِ مسجدی . رجوع به مسجدی شود. || مسلمانان . (آنندراج ).
مستدینلغتنامه دهخدامستدین . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استدانة. وام گیرنده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). آنکه وام می خواهد و وام می گیرد. || آنکه دادخواهی می کند. || قاضی . (ن