مسافرخانهلغتنامه دهخدامسافرخانه . [ م ُ ف ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) جایی که مسافر فرود آید. جایی که مسافر منزل کند. میهمانخانه و کاروانسرای و منزلگاه مسافر. (ناظم الاطباء). در تداول ا
مهمانکدهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهمسافرخانه: ( روز از سر ره رحیل کرده / مهمانکدهها سبیل کرده (خاقانی۲: ۳۴).