مزغلغتنامه دهخدامزغ . [ م َ] (اِ) مغز. مخ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : ای زیرکان خداوندان مزغ و خداوندان خرد (در ترجمه ٔ یااولی الالباب ). (کشف الاسرار ج 1 ص 472). || مغز دا
مزقلغتنامه دهخدامزق . [ م َ ] (ع مص ) سرگین انداختن مرغ . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (تاج المصادر بیهقی ). || پاره کردن جامه را و دریدن آن را. (از منتهی الا
مزقلغتنامه دهخدامزق . [ م ِ زَ ] (ع اِ) پاره های جامه ٔ دریده و جز آن . (منتهی الارب ) (ازاقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ِ مزقة.
مذقلغتنامه دهخدامذق . [ م َ ] (ع مص ) مخلوط کردن . آمیختن . می یا شیر به آب آمیختن . (تاج المصادر بیهقی ). آب آمیختن شیر را. (از منتهی الارب ). ممزوج و مخلوط کردن شیر یا شراب ر
مذقلغتنامه دهخدامذق . [ م َ ذِ ] (ع ص ) مذیق . شیر به آب آمیخته . (مهذب الاسماء). شیر یا شرابی که باآب مخلوط کرده اند. ممذوق . مذیق . (از متن اللغة) (ازاقرب الموارد): «جاوا بمذ
مزغفلغتنامه دهخدامزغف . [ م ِ غ َ ] (ع ص ) حریص . بسیارآز. بسیار حریص . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
مزغفلغتنامه دهخدامزغف . [ م ِ غ َ ] (ع ص ) حریص . بسیارآز. بسیار حریص . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
مزغان چیلغتنامه دهخدامزغان چی . [ م ِ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) مزقان چی . (مزغان + چی علامت نسبت در ترکی ) کسی که مزغان مینوازد.کسی که در دسته ٔ مزغان (موزیک نظامی ، یا موزیک شبیه خوان
مزغئدلغتنامه دهخدامزغئد. [ م ُ غ َ ءِدد ] (ع ص ) خشمناک . غضبان . (منتهی الارب ماده ٔ «زغ د») (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
مزغبلغتنامه دهخدامزغب . [ م ُ زَغ ْ غ َ ] (ع ص ) (صفت برای برگها) صاحب زغب . کرکین . باردار. پرزدار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). کرک دار.
مزغبلغتنامه دهخدامزغب . [ م ُ غ ِ ] (ع ص ) چوزه ٔ موی ریزه ٔ زرد برآورده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).